Απήγανος

Εφαρμογές

Ο απήγανος, με δαφνόφυλλα κοπανισμένα, χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα εναντίον του πρηξίματος των αντρικών γεννητικών οργάνων, ενώ σε μικρές δόσεις , εσωτερικά , είναι αιμοστατικός .
Έγχυμα γίνεται με 2 κουταλάκια ξερού απήγανου σε 1 φλιτζανάκι ζεστό νερό. Το αφήνουμε 10-12 λεπτά και πίνουμε 2-3 φορές τη μέρα για κιρσούς, φλεβίτιδα , ρευματισμούς, αρθρίτιδα .
Το αφέψημα του είναι παρασιτοκτόνο των εντέρων (1 φλιτζάνι πρωί και βράδυ νηστικοί για 3 ως 4 μέρες , όχι παραπάνω),
Η ρετσίνη εξάλλου που περιέχει το φυτό, χρησιμοποιείται στη θεραπεία αγγειακών παθήσεων, ως σπασμολυτικό, καθώς και για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Το αιθέριο λάδι του φυτού μετατρέπει το αζωτούχο οξύ σε κιτρικό οξύ και σε πελαργονικό οξύ . Ο χυμός των φύλλων, σε ποσότητα 30 γρ, περίπου, μπορεί να προκαλέσει διόγκωση της γλώσσας, άφθονη σιελόρροια, αραίωση των σφυγμών, ψύξη του σώματος, οσφυαλγία και θάνατο.
Ο Ελβετός Αscher ανέμειξε με ελαιόλαδο, καρυδέλαιο, ηλιανθέλαιο, μηκωνέλαιο ( μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικά οποιοδήποτε σπορέλαιο) ένα δυνατό και πυκνό αφέψημα των φύλλων και διαπίστωσε άριστα αποτελέσματα κατά των αμοιβάδων. Για τα μικρά παιδιά που πάσχουν από ελμινθίαση, συστήνεται να επαλείφεται το λάδι αυτό στην επιγαστρική τους χώρα. Στα χωριά , χρησιμοποιείται ακόμα σε γαργαρισμούς ή σε έγχυμα για στομαχικό φάρμακο , καθώς και για αντιφυσητικό, σπασμολυτικό, εφιδρωτικό.
Σε σκόνη χρησιμοποιούμε 1 γρ. την ημέρα σε δόσεις. Σε αιθέριο έλαιο 1-10 σταγόνες σε 1 φλιτζανάκι νερό.
Στην Ιταλία και τη Γερμανία ο απήγανος χρησιμοποιείται και για την άρτυση των φαγητών.

πισω