Κισσός

 

Εφαρμογές

Στην ομοιπαθητική χρησιμοποιούν ένα βάμμα του κισσού εναντίον της ρινίτιδας , της ραχίτιδας και του καταρράχτη .Ο κορμός του κισσού σε βάμμα 1/10 έχει χρησιμοποιηθεί μ ' επιτυχία κατά του κοκίτη (10-20 σταγόνες τη μέρα, ανάλογα με την ηλικία θεραπεύουν προοδευτικά) πρέπει όμως να παρακολουθούμε την υπνηλία και τη διαστολή της ίριδας, μια που το φυτό επιδρά στον άνθρωπο όπως και η μπελαντόνα .
Τα φύλλα, σε τοπική εξωτερική χρήση, χρησιμοποιούνται ως αντινευραλγικά με μπάνια, με καταπλάσματα και με αλοιφές ( με 10% οινόπνευμα στο οποίο έχουν μουσκέψει φύλλα). Κοπανισμένα φύλλα και καρποί χρησιμοποιούνται κατά των δύσκαμπτων αρθρώσεων από ρευματισμούς, ενώ χυμός σε εξωτερική χρήση καταπραΰνει τους πρησμένους αδένες (όπως οι μαγουλάδες).
Επιπλέον, τα φύλλα του κισσού χρησιμοποιούνται ως ερεθιστικά, εμμηναγωγά , διαλυτικά και σμηκτικά , ενώ παλιοί γιατροί τα σύστηναν σε πολλές μικρές δόσεις κατά της φυματίωσης του μεσεντερίου .
Οινώδες αφέψημα του κισσού θεράπευσε το ερυσίπελας, άτονα και μυκητώδη έλκη, άχωρο (κασίδα), ψώρα, ψωρίαση και πολλές άλλες χρόνιες δερματικές παθήσεις. Καταπλάσματα βρασμένων φύλλων ή επιθέματα με αφέψημα φύλλων θεραπεύουν τα εγκαύματα πρώτου και δεύτερου βαθμού .Ο Χάλερ μεταχειριζόταν τα καταπλάσματα των φύλλων πάνω στους μαστούς για να σταματήσει την έκκριση του γάλακτος, ενώ ο ΡΙanchon χρησιμοποιούσε τα φύλλα ως καυτήρια και εκδόρια.
Οι χωρικοί παίρνουν δόση 10-12 ραγών σε καθάρσιο, ενώ πιστεύουν ότι πίνοντας 1 φλιτζάνι κρασί, μέσα στο οποίο έχουν διαλύσει 3 γρ. σκόνη καρπών, μπορούν να θεραπευτούν οι διαλείποντες πυρετοί και ειδικότερα οι τεταρταίοι. Οι παλιότεροι θεωρούσαν τη ρητίνη ή τη γόμα των παλιών κορμών ως σπουδαίο διεγερτικό, εμμηναγωγό και διαλυτικό φάρμακο, καθώς και ως πρώτης τάξης αποτριχωτικό μέσο .
Η γόμα του κισσού λέγεται ότι έχει τις ιδιότητες της σμύρνας κι ότι ένα κομμάτι της μέσα στην κουφάλα ενός δοντιού κάνει να περνά και ο πιο δυνατός πονόδοντος , ενώ διαλύει παράλληλα και το κούφιο δόντι.

πισω