Κολοκυθιά

Εφαρμογές

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί τον καρπό της κολοκυθιάς ως πηγή αλάτων για τον οργανισμό, καθώς επίσης και εναντίον της ναυτίας από τη θάλασσα (ως αντιεμετικό). Παλιότερα πίστευαν ότι ο χυλός των κολοκυθιών θεράπευε τους πόνους των αφτιών, αν ριχνόταν μερικές σταγόνες στον έξω ακουστικό πόρο .
Η ψημένη σάρκα της γλυκολοκύθας χρησιμοποιήθηκε ως καταπραϋντική, ενώ ο ωμός πολτός της χρησιμοποιήθηκε με μαλακτικά καταπλάσματα κατά των εγκαυμάτων πρώτου βαθμού και των επιπόλαιων φλεγμονών. Σε ψυχρά καταπλάσματα εξάλλου, ο πολτός της γλυκολοκύθας καταπραΰνει τους πονοκεφάλους οποιασδήποτε μορφής .
Τα σπέρματα της γλυκοκολοκύθας είναι δροσιστικά και καταπραϋντικά, ενώ το γαλάκτωμα τους χρησιμοποιήθηκε κατά των φλεγμονών του πεπτι κού σωλήνα , της κύστης και της ουρήθρας και επίσης, ως αντικαταρροϊκό. Παράλληλα είναι όπως είπαμε, άριστο ανθελμινθικό και ταινιοκτόνο φάρμακο. Για το σκοπό αυτό δίνονται ξεφλουδισμένα, σε δόση 60 γρ. ή σε κοκκώδες φύραμα ( πάστα ) με νερό , σε δόση 50-100 γρ . για ενήλικες ή σε 25- 50 γρ. για παιδιά και πριν και μετά κάθε δόση, δίνουμε στον ασθενή ρετσινόλαδο. Επίσης, στο σκωληκοκτόνο παρασκεύασμα, όταν πρόκειται για μεγάλους, πρέπει να προσθέσουμε και αψιθιά .
Κυκλοφορούν φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα για τον εφοδιασμό του οργανισμού σε ανόργανα άλατα , που έχουν ως βάση τους τα κολοκύθια.
Η σάρκα του καρπού της γλυκοκολοκυθιάς χρησιμοποιείται σε γλυκά και πίτες γλυκιές ( κολοκυθόπιτες).

πισω