Τριγωνέλλα

Εφαρμογές

Το αλεύρι των σπερμάτων , πλούσιο σε φυτίνη και λεκιθίνη , έχει μεγάλη θρεπτική αξία , πολύ μάλιστα περισσότερο μια που περιέχει και λιπαρές ουσίες , υδατάνθρακες , καθώς και το γλίσχραμα και οι Αιγύπτιες το χρησιμοποιούσαν ως παχυντικό (Alpinus).
Ψημένο το αλεύρι αυτό , μαζί με λάδι , το τρώνε και σήμερα τα κορίτσια στην Τύνιδα , όταν θέλουν να παχύνουν πριν από το γάμο (για τον ίδιο λόγο, πίνουν το έγχυμα των σπερμάτων). Γενικά, τα αλευροποιημένα σπέρματα χρησιμοποιούνται πολύ στη Μικρά Ασία, Αίγυπτο, Αραβικές χώρες και Ελλάδα , για την αρωμάτιση του παστουρμά ( πρόκειται δηλαδή για το γνωστότατο τσουένι), που τα κομμάτια του αλευρώνονται ολόκληρα , με παχύ μάλιστα στρώμα .
Στην Αίγυπτο και στην Τουρκία εξάλλου , τα αλευροποιημένα σπέρματα χρησιμοποιούνται ως τροφή , με τη μορφή τηγανίτων , κάτι που έγινε και στη χώρα μας, κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Στο Μαρόκο τέλος, τα αλευροποιημένα σπέρματα χρησιμοποιούνται για την πάχυνση των ζώων .
Τα τρυφερά και ευωδιαστά βλαστάρια του φυτού τρώγονται ωμά ή βραστά. Κοπανισμένοι σπόροι μεγάλα, χρησιμοποιούνται σε καταπλάσματα κατά των πληγών , των αποστημάτων και του άνθρακα, γενικά δε εναντίοντων δοθιηνών (σπυριών), της κυτταρίτιδας , καθώς και κατά ορισμένων φλεγμονών των λεμφαδένων . Σε εσωτερική χρήση, η τριγωνέλλα ( που η δυσάρεστη γεύση της μπορεί να διορθωθεί με αιθέριο έλαιο λεμονιού ή με μεντόλη ), δίνεται σε μεγάλες δόσεις ως δυναμωτικό φάρμακο , σε περιπτώσεις χοιράδωσης , φυματίωσης , οστεομυελίτιδας . Οι χωρικοί τη χρησιμοποιούν στη θεραπεία των κατάρρων των αναπνευστικών οδών και μερικές φορές ως αφροδισιακό .
Χρησιμοποιείται επίσης ως υπογλυκαιμικό , καθώς και για το αρωμάτισμα των τυριών . Φαρμακευτικά , το φυτό δίνεται ως σκόνη (από την οποία έχουν αφαιρέσει τη μυρωδιά και την έχουν αρωματίσει), σε δόση 1 κουτάλάκι πριν από κάθε γεύμα , μέσα σε κομπόστα ή κάτι παρόμοιο . Φαρμακευτικά πάντα , το φυτό δίνεται και σε υγρό εκχύλισμα (extrait fluide ), σε δόση 1 κουταλάκι μετά τα γεύματα , μέσα σε λίγο κρασί, ενώ γίνονται και σύνθετα φάρμακα , ύστερα από συνταγές . Σε εξωτερική χρήση, γίνονται κομπρέσες με κοπανισμένους , βρασμένους σπόρους, πάνω στις πυώδεις ανοιχτές πληγές . Καταπλάσματα με το φυτό, είναι μαλακτικά και διαλυτικά και μπορούν να αντικαταστήσουν το λιναρόσπορο .
Ο Leclerc χρησιμοποίησε με επιτυχία το γλισχραματώδες αφέψημα , σε γαργαρισμούς κατά των αποστημάτων των αμυγδαλών , σε κλύσματα για περιπτώσις κολίτιδων και μητρίτιδων και σε επιδέσμους για περιπτώσεις ερυσιπελατωδών πλακών , λεμφαγγειίτιδων, φλεγμονών , μωλώπων και εκχυμώσεων .
Ικανοποιητικότερα αποτελέσματα έχει η δράση των σπερμάτων κατά των ελαφρών περιπτώσεων του σακχαρώδους διαβήτη, όπου εξαφανίζει το σάκχαρο από τα ούρα των ασθενών. Για τις περιπτώσεις αυτές χρησιμοποιείται το ροώδες εκχύλισμα , σε δόση 30 σταγόνων , 2 φορές τη μέρα , πριν από τα γεύματα , με γάλα ή κρασί , ενώ προκαλεί μια πολύ φανερή βελτίωση της κατάστασης , ακόμα και στις βαριές περιπτώσεις .
Για αφέψημα , η παρασκευή γίνεται με βράσιμο 150 γρ . σπερμάτων σε 600 γρ . νερό, τόσο ώστε να μείνουν 300 γρ . και η δόση είναι 1 ποτήρι του ρακιού τη μέρα (αυτή είναι μια πικρή συνταγή κατά του διαβήτη). Για φύραμα (πάστα, που η γεύση και σύσταση της είναι παρόμοια με του λουκουμιού), η παρασκευή γίνεται με διάλυση 3 γρ , κιτρικού οξέος μέσα σε 400 γρ , νερό , μαζί με 500 γρ , ζάχαρη , 70 γρ , αραρούτι και 70 γρ . αλεύρι σπερμάτων τριγωνέλλας . Το μείγμα τοποθετείται σε σιγανή φωτιά και ανακατεύεται συνέχεια , μέχρι η μάζα να κολλά στα δάχτυλα . Στη συνέχεια αρωματίζουμετη μάζα με 15 σταγόνες ενός αιθέριου ελαίου λεμονιού), την κόβουμε σχηματίζοντας τετράγωνα κομμάτια , βάρους 15-20 γρ , τα οποία κυλάμε μέσα σε κοπανισμένα αμύγδαλα , για να μην κολλήσουν μεταξύ τους. Το φάρμακο αυτό δεν προκαλεί ποτέ δυσάρεστες παρενέργειες (εντερικές αντιδράσεις που παρουσιάζονται κάποτε - κολικοί, διάρροιες - υποχωρούν με ελάττωση των δόσεων, που στη συνέχεια ξαναγίνονται κανονικές) και τα αποτελέσματα είναι γρήγορα, καθώς από τη 2 η ή 3 η μέρα κιόλας , η όρεξη μεγαλώνει και σε λίγο χρονικό διάστημα, οι ασθενείς αισθάνονται καταπληκτική ευφορία .
Τα σπέρματα, εξαιτίας της μυρωδιάς και της πικρότητάς τους, λαμβάνονται με ζωμό , γάλα , μέλι , γλυκό κτλ . Ο Planchon τα συστήνει με το γλυκό του φραγκοστάφυλου (groseille).

 

πισω