Τσουκνίδα

Εφαρμογές

Τα νεαρά φύλλα του φυτού είναι ευεργετικά στο αίμα , με το σίδηρο και το πυριτικό οξύ που περιέχουν . Κοπανισμένη τσουκνίδα μέσα στα ρουθούνια , σταματά το αίμα . Οι τρυφερές κορυφές του φυτού, αν βραστούν και φαγωθούν κατά την άνοιξη , όπως το σπανάκι , δίνουν υγεία στο σώμα . Ο χυμός της τσουκνίδας είναι αιμοστατικός στη μύτη, ενώ οι καρποί της δραστηριοποιούν την ωοτοκία της κότας .
Με πλύσεις , η τσουκνίδα καλυτερεύει την κατάσταση του δέρματος και των μαλλιών , 6 κουταλιές φυτό σε μισό κιλό βραστό νερό (ως έγχυμα ) κι από αυτό 2 ποτήρια τη μέρα , είναι κατά της κράμπας του στομαχιού . Η δόση του χυμού του φυτού πρέπει να είναι μικρή ( με κουταλάκια ), με το χυμό μάλιστα αραιωμένο (1 μέρος χυμού σε 5 μέρη νερό). Επίσης, η τσουκνίδα χρησιμοποιείται με αφέψημα (30 γρ . του φυτού , να βράσουν για 10 λεπτά σε μισό κιλό νερό ), 3 φορές τη μέρα , από 2 κουταλιές της σούπας την κάθε φορά.
Τα φύλλα ( Herba urticae ) χρησιμοποιούνται σε έγχυμα στη σύνθεση πολλών διουρητικών αφεψημάτων. Ένα υγρό εκχύλισμα φρέσκων φύλλων, χρησιμοποιείται στην ομοιοπαθητική σε περιπτώσεις εκζεμάτων, δυσμηνόρροιας, μητρορραγιών, ρινορραγιών και αιμοπτύσεων . Από τα φύλλα , γίνεται και λοσιόν για την τόνωση της τριχοφυΐας . Σε εξωτερική εφαρμογή, η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για την περιποίηση των πληγών και των ελκών, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ( σε φρέσκια κατάσταση) και για εντριβές , κατά των ρευματισμών, καθώς είναι πολύ αποτελεσματική , αν και οδυνηρή .
Τέλος , από τους ινώδεις βλαστούς του φυτού γίνεται μια κλωστή για καλής ποιότητας ύφασμα , ενώ παλιότερα, οι Βασκίρος και Καμτσαντάλος τους χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή χορδών και διχτύων για το ψάρεμα

πισω